نشریه اخلاقی تربیتی خلق


+ حکایت (1)

یاد دارم در ایام طفولیت متعبد بودمی و شب خیز و مولع زهد و پرهیز. شبی در خدمت پدر رحمت الله علیه نشسته بودم و همه شب دیده بر هم نبسته و مصحف عزیز بر کنار گرفته و طایفه‌ای گرد ما خفته.

پدر را گفتم: از اینان یکی سر بر نمی‌دارد که دوگانه‌ای بگذارد. چنان خواب غفلت برده‌اند که گوئی مرده‌اند. گفت: جان پدر تو نیز اگر بخفتی به که در پوستین خلق افتی.

نبیند مدعی جز خویشتن را                                                                 کـه دارد پــرده پــندار در پـیش

گرت چشم خدابینی نبخشد                                             نبینی هیچکس عاجزتر از خویش

بوستان سعدی

 

نویسنده : همای رحمت ; ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱۱/٢۸
تگ ها: حکایت
    پيام هاي ديگران()   لینک