نشریه اخلاقی تربیتی خلق


+ دعای به والدین

تحفه قدسی

دعای به والدین


مکرر دیده می­شود که علاقه‌مندان به کمال و تهذیب نفس در پی دستورالعمل‌های اخلاقی هستند. گاهی گمان می­شود که برای رشد و سلوک معنوی، بدون اینکه احکام شرعی و دستورات اولیه به ظاهر ساده مورد توجه قرار گیرد نیاز به دستورالعمل‌های عجیب و غریب است. در حالی که توصیه همه بزرگان دین این است که برای رسیدن به کمال معنوی در مرحله اول، باید به واجبات و محرمات شرعی توجه ویژه شود. به عنوان نمونه یکی از سفارش‌های اکید قرآن کریم و اهل‌بیت احسان به پدر و مادر و توجه و مراقبت از حقوق ایشان است. به طوری که حتی در قرآن بعد از توجه به توحید، احترام و احسان به والدین توصیه شده که اهمیت این موضوع را می‌رساند. یکی از راه­های ادای دین به پدر و مادر و از مصادیق احسان، دعا در حق ایشان است و بهترین دعا دعایی است که از معصوم علیه السلام رسیده باشد. به همین منظور در این شماره برای تحفه قدسی دعای بیست و چهارم صحیفه سجادیه با عنوان دعا در حق پدر و مادر تقدیم می‌گردد که علاوه بر بعد معنوی و نیایشی، حاوی نکات ارزشمند تربیتی و ادب رفتار با والدین است. به امید آنکه این تحفه معنوی مورد توجه خوانندگان محترم قرار گیرد.

دعای فرزندان در حق پدر و مادر

حضرت امام سجّاد علیه السلام در این دعای بسیار زیبا، علاوه بر تأکید بر این وظیفة فرزندان نسبت به پدر و مادر (دعا کردن برای ایشان) به نوعی وظایف فرزندان نسبت به پدر و مادر را نیز گوشزد می‌فرمایند.


 

  1. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ اَهلِ بَیتِهِ الطّاهِرینَ وَ اَخصُصهُم بِاَفضَلِ صَلَواتِکَ وَ رَحمَتِکَ وَ بَرکاتِکَ وَ سَلامِکَ وَ اخصُص اللّهُمَّ والِدَیَّ بِالکَرامَهِ لَدَیک وَ الصَّلوهِ مِنکَ یا اَرحَمَ الرّاحمِین.

خدایا بر محمّد بنده و پیغمبرت و خاندان پاکش رحمت فرست، و آنان را به بهترین رحمت و برکت و سلام خود مخصوص گردان. خدایا پدر و مادر مرا به کرامت نزد خود و درود از جانب خود مخصوص گردان. اى ارحم الراحمین.

  1. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِه وَ الهِمنی عِلمَ ما یَجِبُ لَهُما عَلَیَّ اِلهاماً وَ اجمَع لی عِلمَ ذلِکَ کُلّهِ تَماماً ثُمَّ استَعمِلنی بِما تُلهِمُنی مِنهُ وَ وَفِّقنی لِلنُّفوذِ فیما تُبَصِّرُنی مِن عِلمِهِ حَتّی لایَفُوتَنی استِعمالُ شَیءٍ عَلَّمتَنیهِ وَ لاتَثقُل اَرکانی عَنِ الحُفوفِ فیما اَلهَمتَنیهِ.

پروردگارا! بر محمّد و آل پاکش درود فرست و مرا از حقوق واجبی که والدینم بر من دارند به الهام خود کاملاً آگاه ساز و بعد از آنکه جمیع حقوق واجب آن‌ها را به من الهام فرمودی، آن‌گاه به آن وظیفه‌ای که به من الهام فرمودی، مرا مشغول ساز و مرا در آن علم و دانشی که بصیرت عطا فرمودی، به عمل با شوق و نشاط موفّق دار که مشتاقانه طبق آن علم، به عمل پردازم تا حدّی که هیچ عمل و کار بستن علمی که به من آموختی، از من فوت نشود و ارکان وجودم از شوق و توجّه در آن چه مرا الهام فرمودی در مقام عمل ثقیل و سست نگردد.

  1. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِه کَما شَرَّفتَنا بِه وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِه کَما اَوجَبتَ لَنَا الحَقَّ عَلَی الخَلقِ بِسَبَبِهِ

پروردگارا! بر محمّد و آل پاکش درود فرست، چنان که ما خاندان نبوّت را به وجود گرامی او شرافت و افتخار بخشیدی و ای خدا بر محمّد و آل پاکش درود فرست ، چنان که ما اهل‌بیت او را به واسطة آن حضرت حقّ امامت بر خلق عطا فرمودی.

  1. اَللّهُمَّ اجعَلنی اَهابُهُما هَیبَهَ السُلطانِ العُسوفِ وَ اَبَرُّهُما بِرَّ الاُمِّ الرَّؤُفِ وَاجعَل طاعَتی لِوالِدَیَّ وَ بِرّی بِهِما اَقَرَّ لِعَینی مِن رَقَدَهِ الوَسنانِ وَ اَثلَجَ لِصَدری مِن شَربَهِ الظَّمآنِ حَتّی اُوثِرَ عَلی هَوایَ هَواهُما وَ اُقَدِّمَ عَلی رِضایَ رِضاهُما وَ استَکثَرَ بِرَّهُما وَ اِن قَلَّ وَ استَقِلَّ بِرّی بِهِما وَ اِن کَثُرَ.

خدایا چنان کن که هیبت پدر و مادر در دل من چون هیبت پادشاهى خودکام قرار گیرد اما من با آن‌ها مانند مادر مهربان باشم. خدایا طاعت پدر و مادر و نیکى به آن‌ها را براى من مطبوع‌تر گردان از خواب در دیده خسته و گواراتر از آب سرد در کام تشنه، چنان‌که خواهش آن‌ها را بر خواهش دل خود مقدم دارم. و پسند خاطر آنان را بر پسند خاطر خود بگزینم و نیکى آن‌ها را درباره خود گرچه اندک باشد بسیار شمارم و نیکى خود را درباره آن‌ها اگر چه بسیار باشد اندک ببینم.

  1. اَللّهُمَّ خَفِّض لَهُما صَوتی وَ اَطِب لَهُما کَلامی وَ اَلِن لَهُما عَریکَتی وَ اعطِف عَلَیهِما قَلبی وَ صَیِّرنی بِهِما رَفیقاً وَ عَلَیهِما شَفیقاً.

پروردگارا! صدای مرا با آن‌ها آرام و آهسته گردان تا مناسب ادب و احترام و تواضع باشد، نه آنکه بلند و خشن آن‌ها را صدا کنم و داد بر سر آن‌ها بزنم که موجب بی‌حرمتی و شکسته دلی آنان گردد و سخنم را با پدر و مادر شیرین و نیکو دار و اخلاق و رفتارم را با آن‌ها خوش و دلپسند ساز و دلم را بر آن‌ها عطوفت و مهربانی بخش و مرا رفیق شفیق آن‌ها گردان.

  1. اللّهُمَّ اشکُر لَهُما تَربِیَتی وَ اَثِبهُما عَلی تَکرِمَتی وَ احفَظ لَهُما ما حَفِظاهُ مِنّی فی صِغَری.

پروردگارا! در مقابل زحمت تربیت من، به آن‌ها جزای خیر عطا فرما! و بر اکرام و احسانشان به من اجر و ثواب کرامت کن و پاداش زحمت‌هایی که در محافظتم در دوران کودکی کشیدند، بر آن‌ها محفوظ دار.

  1. اَللّهُمَّ وَ ما مَسَّهُما مِنّی مِن اَذیً اَو خَلَصَ اِلَیهِما عَنّی مِن مَکروهٍ اَوضاعَ قِبَلی لَهُما مِن حَقٍّ فَاجعَلهُ حِطَّهً لِذُنُوبِهِما وَ عُلُوّاً فی دَرَجاتِهِما وَ زِیادَهً فی حَسَناتِهِما یا مُبَدِّلَ السَّیِّئاتِ بِاَضعافِها مِنَ الحَسَنات.

پروردگارا! و آنچه از من آزار و اذیّتی یا امر مکروه و ناپسندی به آن‌ها رسیده، یا حقّی از حقوق آن‌ها که بر من داشتند، ضایع شده، تو این آزار و تضییع حق را بر آن‌ها سبب محو گناهانشان و علوّ مقاماتشان و ازدیاد حسناتشان بگردان! ای خدایی که سیّئه و گناهان خلق را به حسنه و ثواب به چندین بار زیادتر مبدّل می‌گردانی.

  1. اللّهُمَّ وَ ما تَعَدَّ یا عَلَیَّ فیهِ مِن قَولٍ اَو اَسرَفا عَلَیَّ فیهِ مِن فِعلٍ اَو ضَیَّعاهُ لی مِن حَقٍّ اَو قَصَّرا بی عَنهُ مِن واجِبٍ فَقَد وَهَبتُهُ لَهُما وَجَدتُ بِهِ عَلَیهِما وَ رَغِبتُ اِلَیکَ فی وَضعِ تَبِعَتِهِ عَنهُما فَاِنّی لااَتَّهَمُهُما عَلی نَفسی وَ لا اَستَبطِئُهُما فی بِرّی وَ لا اَکرَهُ ما تَوَلَّیاهُ مِن اَمری یا رَبِّ فَهُما اَوجَبَ حَقَاً عَلَیَّ وَ اَقدَمَ اِحساناً اِلَیَّ وَ اَعظَمَ مِنَّهً لَدَیَّ مِن اَن اُقاصَّهُما بِعَدلٍ اَو اُجازِیَهُما عَلی مِثلٍ.

خدایا هر تندروى که در گفتار با من کرده‏اند، یا هر زیاده‌روى که درباره من روا داشته‏اند، یا هر حق که از من فرو گذاشته‏اند، یا هر وظیفه که در انجامش درباره من کوتاهى کرده‌اند، پس من آن را به ایشان بخشیدم، و آن را وسیله احسان درباره ایشان ساختم، و از تو مى‌خواهم که بار وبال آن را از دوش ایشان فروگذارى، زیرا که من نسبت به خود گمان بد به ایشان نمى‌برم، و ایشان را در مهربانى نسبت به خود مسامحه کار نمى‌دانم، و از آنچه درباره‌ام انجام داده‌اند ناراضى نیستم اى پروردگار من زیرا که رعایت حق ایشان بر من واجب‌تر، و احسانشان به من قدیم‌تر، و نعمتشان نزد من بزرگ‌تر از آن است که ایشان را در گرو عدالت کشم، یا نسبت به ایشان معارضه به مثل کنم.

  1. اَینَ اِذاً یا اِلهی طولُ شُغلِهِما بِتَربِیَتی وَ اَینَ شِدَّهُ تَعَبِهِما فی حَراسَتی وَ اَینَ اِقتارُهُما عَلی اَنفُسِهِما لِلتَّوسِعَهِ عَلَیَّ هَیهاتَ ما یَستَوفِیانِ مِنّی حَقَّهُما وَ لااُدرِکُ ما یَجِبُ عَلَیَّ لَهُما وَ لا اَنا بِقاضٍ وَظیفَهَ خِدمَتِهِما فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِه وَ اَعِنّی یا خَیرَ مَنِ استُعینَ بِه وَ وَفِّقنی یا اَهدی مَن رُغِبَ اِلَیهِ وَ لاتَجعَلنی فی اَهلِ العُقُوقِ لِلاباءِ وَ الاُمَّهاتِ یَوم تُجزی کُلُّ نَفسٍ بِما کَسَبَت وَ هُم لایُظلَمون.

و گر نه اى خداى من طول اشتغال ایشان به پرورش من، و شدت رنجشان در پاس داشتنم چه خواهد شد؟ و تنگى و عسرتى که در راه رفاه من تحمل کرده‌اند کجا بشمار خواهد آمد؟ هیهات هرگز آن‌ها حقّ خود را از من کاملاً اتخاذ نکردند و آنچه بر عهدة من از ادای حق واجب آن‌ها بود، ابداً در نیافتند و نه من در خدمت‌گزاری آنان انجام وظیفه کردم. پروردگارا! درود فرست بر محمّد و آل پاکش مرا یاری فرما ای خدایی که تویی بهتر کسی که از او یاری طلبند و مرا موفّق بدار ای آنکه برای هرکس که به سوی تو راغب است، تو خود بهترین رهبر او به سوی خویش خواهی بود. و ای خدا مرا از آنان که عاقّ پدر و مادرند قرار مده در روز محشر آن روزی که هرکس را به آن چه کرده است، پاداش خواهی داد و به هیچ کس هرگز ظلم و ستم نخواهد شد.

  1. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمّدٍ وَ آلِه وَ ذُرِّیَتِهِ وَ اخصُص اَبَوَیَّ بِاَفضَلِ ماخَصَصتَ بِهِ اِبآءَ عِبادِکَ المُؤمِنینَ وَ اُمَّهاتِهِم یا اَرحَمَ الرّاحِمین.

ای خدا بر محمّد و اهل‌بیت معصوم و ذرّیة پاکش درود فرست و ای مهربان‌ترین مهربانان والدین مرا به عطایی نیکوتر از آنچه به والدین سایر بندگان با ایمانت مرحمت کردی اختصاص ده.

  1. اللّهُمَّ لاتُنسِنی ذِکرَهُما فی اَدبارِ صَلَواتی وَ فی اِناً من آنآءِ لَیلی وَ فی کُلِّ ساعَهٍ مِن ساعاتِ نَهاری.

و ای خدا ذکر و دعای به آن‌ها را در عقب هر نمازی از خاطرم مبر و در هیچ آنی از آنات شب و هیچ ساعتی از ساعات روز یاد آن‌ها را فراموشم مساز.

  1. اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِه وَ اغفِر لی بِدُعائی لَهُما وَ اغفِر لَهُما بِبِرِّهِما بی مَغفِرَهً حَتماً وَارضَ عَنهُما بِشَفاعَتی لَهُما رِضیً عَزماً وَ بَلِّغهُما بِالکَرامَهِ مَواطِنَ السَّلامَه.

پروردگارا! بر محمّد و آل پاکش درود فرست و این دعایی که در حقّ والدینم می‌کنم، موجب آمرزش من قرار ده و آن‌ها را هم به نیکی و محبت‌هایی که دربارة من کرده‌اند، ببخش و بیامرز و مغفرت حتمی خود را شامل حالشان گردان و به دعا و شفاعت و درخواست من از آن‌ها به رضای قطعی، راضی و خشنود باش و به کرامت و لطف خویش آن‌ها را به منازل سلامت ابد رهنمون باش.

  1. اَللّهُمَّ وَ اِن سَبَقَت مَغفِرَتُکَ لَهُما فَشَفِّعهُما فِیَّ وَ اِن سَبَقَت مَغفِرَتُکَ لی فَشَفِّعنی فیهِما حَتّی نَجتَمِعَ بِرَأفَتِکَ فی دارِ کَرامَتِکَ وَ مَحَلِّ مَغفِرَتِکَ وَ رَحمَتِکَ اِنَّکَ ذوالفَضلِ العَظیم وَ المَنِّ القَدیم وَ اَنتَ اَرحَمُ الرّاحمین.

پروردگارا! اگر مغفرت و رحمتت بر آن‌ها سبقت گرفته، پس مرا به شفاعت آن‌ها ببخش و اگر لطف و کرم و مغفرتت مرا شامل بوده، پس آنان را به شفاعت من مشمول لطف و کرمت بگردان تا آن که به رأفت و عنایت همگی در دار کرامت و سرای مغفرت و رحمتت با هم مجتمع و همنشین باشیم که همانا تویی صاحب فضل و رحمت بزرگ بی‌پایان و عطا و احسان قدیم ازلی و تویی مهربان‌ترین مهربانان.

منبع: نشریه تربیتی اخلاقی خلق شماره 32 

نویسنده : همای رحمت ; ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٤/۸
تگ ها: تحفه قدسی
    پيام هاي ديگران()   لینک